Sekret Julii

Ostatnio sięgnęłam po kolejny tom z serii o Julce. Sekret Julii.

Julia z Adamem uciekają z kwatery Komitetu Odnowy i trafiają do Punktu Omega, przystani dla dzieci o szczególnych zdolnościach. Wreszcie są bezpieczni. Sielanka zakochanych trwa jednak krótko. Julia poznaje sekret, który może przekreślić ich wspólne marzenia o szczęściu…

-lubimyczytać.pl 

Po przeczytaniu pierwszego tomu, liczyłam na coś co mnie zmiecie z nóg w drugim tomie. NIestety, pierwszy tom był dla mnie czymś cudownym, a drugi kompletną porażką. Męczyłam się z tą książką dobre dwa tygodnie.. i kiedy ją skończyłam to byłam tak szczęśliwa jak nigdy. Ktoś mi kiedyś powiedział, że trzeci tom jest jeszcze lepszy od pierwszego i, że warto się dla niego przemęczyć z drugim. Lecz ja teraz mam duże wahania co do tego czy wogóle kupić kolejny tom. 

Postać Julii tak mnie drażniła, że czasami miałam ochotę po prostu wejść do środka tej książki i ją spoliczkować. Cały swój czas spędzała na użalaniu się nad samą sobą i swoim życiem. Na szczęście w połowie książki ogarnęła się i nie była już tak irytująca jak wcześniej. 

Adam też mnie denerwował.. czytałam tę książkę czekając tylko na to kiedy pojawi się Warner. On i Kenij to tak na prawdę jedyne dwie osoby które mnie nie irytowały. Stwierdzam iż Julia nie zasługuje na te uczucia jakimi ją darzy  Warner. Julia powinna być z Adamem, bo są tak samo irytujący, a nie z kimś takim jak Warner. 

Moim zdaniem mało było akcji w tym tomem w porównaniu z pierwszym, o ile w pierwszym byłam zakochana to drugi był dla mnie może nie dnem, ale czymś blisko niego. Wiem, że się powtarzam, ale to dlatego, że bardzo się zawiodłam na tym tomie..

Podsumowując, książka oczywiście jest warta przeczytania, ale nie zachwyca. Teraz będę tylko czekać na trzeci tom z nadzieją, że będzie lepszy. 

5/10

Dziedzictwo smoka

Siemaneczko dziś o ' Dziedzictwo smoka' Klary Miszczyk.

Klara od zawsze czuła, że nie pasuje do swojego świata. Odkąd sięga pamięcią, targała nią tęsknota, której nie potrafiła wyjaśnić. Pewnego dnia otrzymuje od losu szansę poznania swojego prawdziwego pochodzenia.

Zanim jednak dowie się, jakie jest jej przeznaczenie, będzie musiała stanąć przed śmiertelnym niebezpieczeństwem i walczyć o tych, których kocha. Przyjdzie jej również na nowo poznać siebie i dowiedzieć się rzeczy, o których nie odważyłaby się śnić.

Co zwycięży: miłość czy śmierć?

 - lubimyczytać.pl

       Główna bohaterka jak mówi okładka ma na imię Klara i jest zwyczajną nastolatką. Tak na prawdę to dziwiło mnie jej zachowanie, znalazła się w obcym miejscu o którym nie wie nic i od razu godzi się pomóc mieszkańcom. Nie żebym miała coś przeciwko ale kto tak od razu po tym jak ktoś coś opowie, bez zastanowienia godzi się na pomoc? Denerwowało mnie to, że autorka próbowała z niej zrobić ideała, więc ta postać wydawała mi się mało realistyczna. Ten zabieg udoskonalenia Klary autorce kompletnie nie wyszedł, była wręcz irytująca. Rozśmieszyło mnie to, że Ashio, który od zawsze przebywa w tej krainie, nie potrafił pokonać wilkołaka i musiała mu pomagać Klara. Rozumiem, żę miał złamaną nogę, ale przecież on jest magiem! 

         Oczywiście w książce pojawił się trójkąt miłosny i to chyba najgorszy z jakim kiedykolwiek miałam styczność. Chłopak ją porywa, a ona od razy w nim się zakochuje i czuje się bezpiecznie przy własnym porywaczu. Serio? ;v  Drugi jej 'ukochany' Elesey kocha ją od razu po tym jak wyjawia jej swoją tajemnice i parę razy ze sobą porozmawiają. Rozumiem, że mógł się zauroczyć czy coś, ale od razu kochać??

        Klara, jest najgorszą postacią książkową z jaką się spotkałam, jest bezmyślna. Porwali ją już chyba ze dwa razy, ale ona nadal bez żadnej ochrony chodzi sobie po lesie i oczywiście kończy się to kolejnym porwaniem. 

     Cała akcja powieści polega tylko na tym, że ciągle ją porywają, a ona ucieka i tak w kółko. W książce nie dzieje się nic oprócz tego.

      Jedynym plusem jest to, że szybko się ją czyta mimo wszystko. Sam pomysł na historię też jest dobry, tylko gdyby Klara Miszczyk inaczej pokierowała akcją. 

      Nie mogę powiedzieć, że wam ją polecam, ale nie zabraniam także wam jej przeczytania. Może wy odnajdziecie w tej historii coś czego mi zabrakło. To był debiut młodej autorki,więc nie spodziewałam się po tym nie wiadomo czego, ale i tak się zawiodłam. Liczę na to, że kolejne książki Klary będą lepsze. Wierzę w to. że uda jej się napisać coś co zawładnie moim sercem. 

3/10

Nieukarni

Heeeeeeej. ! 

Dziś o jednej z najlepszych książek jakie czytałam, prawdopodobnie w tym roku. Mówię o 'Nieukaranych'.

W niewielkim mieście dochodzi do morderstwa młodej bizneswoman i okaleczenia córki przewodniczącego Rady Miasta. Obie kobiety zostają pozbawione skóry. Podczas gdy wydział kryminalny powiatowej jednostki działa pod odgórnymi naciskami i presją czasu, podkomisarz Jan Berent wraca do sprawy sprzed trzydziestu lat, którą prowadził jego ojciec. Czy to możliwe, że po takim czasie ponownie pojawił się Garbarz, jeden z najsłynniejszych seryjnych morderców? A może właśnie doczekał się następcy? Rozwiązanie śledztwa przyniesie coś więcej niż poznanie nazwiska sprawcy. Podkomisarz będzie musiał dokonać moralnego wyboru i odpowiedzieć na pytanie – gdzie leży granica między zemstą a sprawiedliwością?

  - lubimyczytać.pl

     Zacznę od tego, że książka na prawdę bardzo mi się podobała, nie wiem czy to dlatego, że to był mój pierwszy kryminał jaki przeczytałam. Nigdy wcześniej nie sięgałam po tego typu literaturę, bo to po prostu nie były moje klimaty. Dzięki tej książce mam ochotę czytać tylko kryminały. Nie mogę się doczekać kolejnej książki Pani Denis. Z pewnością przeczytam każdą! 

   Sposób w jaki autorka pisze bardzo mi się spodobał, sam pomysł na historię myślę, że jest świetny. Postacie są bardzo dobrze wykreowane. Główną postać, policjanta, mimo tego, że nie był zbyt towarzyski bardzo polubiłam i podobało mi się to jak się zmieniał. Zdecydowanie najlepsza postać tej książki ! 

    Do końca książki myślałam, że powód dla którego ludzie byli zabijani przez Garbarza oraz jego późniejszego następce był inny. Uważam, że autorka mogła wymyślić, lepszy motyw, ale ten oczywiście też nie był zły. 

    Rozdziały są krótkie, więc książkę się szybko czyta. Sam pomysł na to aby w książce pojawiały się także wpisy z pamiętnika mordercy był bardzo dobry. Dzięki temu lepiej mogliśmy poznać samego Garbarza, oraz jego sytuacje. Oczywiście według mnie jego powód dla którego zabijał był błachy, ale i tak dobrze było poczytać o jego życiu. 

Podsumowując, książka była bardzo dobra, bardzo dobrze napisana oraz wciągająca. Tak na prawdę wciągnęłam mnie już od pierwszej strony. Kiedy przeczytałam opis już byłam w tej historii zakochana, a jak zaczęłam ją czytać to już nie mogłam przestać. No więc. nie pozostaje mi nic innego jak polecenie wam tej cudownej powieści kryminalnej. 

9/10